عناصر غذائى زود هضم مىباشند ، مانند عناصر طبيعى كه زود هضم هستند ، و امروز هم در بيشتر دواها استعمال مىشوند ، يعنى در دواهاى بيمارى جهاز هاضمه ، و امراض كبدى و روده به كار مىبرند . عقاقير عبارتند از : زنجبيل ، فلفل ، قرنفل ، دارچين ، زعفران سنبل طيب ، هندبا ، مصطكى . قبل از اينكه پاستور كاشف معروف ، روش تهيه اين عصاره‌ها را كشف كند مردم يا آنها را بدون جوشاندن مىخوردند ، كه مسلما در اثر استعمال آنها دچار انتقال سل گاوى مىشدند ، يا اينكه آن را با روش غير فنى مىجوشاندند ( يعنى حرارت زياد و طولانى به آنها مىدادند ) كه مسلما در اين حال بيشتر عناصر مفيد خود را از دست مىداد . تا اينكه پاستور كشف كرد كه بايد اينها تا درجه معين و مدت معلوم پخته شوند ، و باهم مخلوط گردند ، و با اعمال اين روش هم ميكروبها از بين مىروند و هم عناصر تركيبى آن مواد از بين نمىروند . اما امام ( ع ) در اين روش از پاستور هم پيش قدم بوده است ، چنان كه ديديم در بيان طرز تهيه شراب حلال مىفرمود ( آن را با آتش ملايم بجوشانند تا دو سوم آب آن خشك شود ) بديهى است كه با اين روش همه مواد غذائى آن مشروب حفظ مىشود ، و آن عناصرى كه زود از بين مىروند باقى مىماند . امام ( ع ) در چند جا هنگام آماده كردن شراب يا غذا ، رعايت نظافت را هم در انتخاب بهترين مواد و هم هنگام عمل توصيه كرده است و فرموده : ( از كشمكش پاكيزه ده رطل انتخاب شود ، بعد آن را كاملا مىشويند و مىگذارند صاف گردد تا آخر دستور تهيه . . . ) بعد هم مىفرمايد اگر آب باران نباشد از آب گوارا به آن اضافه كنيد ، بعد هم در صفت آب گوارا چنين بيان مىكند : ( آب براق ، سفيد ، سبك است كه بسرعت نيروى گرمى و سردى را قبول مىكند . )